Vandaag had ik weer eens lekkere trek. Ik had zin om weer eens wat tiramisú eten. En als ik lekkere trek heb, dan breng ik mijn kadaver naar de winkel zodat ik die lekkere trek kan stillen. Als ik naar de supermarkt ga, dan neem ik de hondjes mee, zodat zij hun plasje en poepje kunnen doen.
Terwijl ik naar de winkel liep, het was 10 minuten voor sluitingstijd, was er in mijn achterhoofd vandaag ook een stemmetje die zei dat ik dat beter niet kon doen, want ik ben eigenlijk 9 kilo te zwaar. Het stemmetje vond dat ik niet met haast naar de winkel moest gaan, maar de hondjes de tijd moest geven om de plassen. De supermarkt was uiteindelijk dicht voordat ik er aan was gekomen.
Al jaren probeer ik af te vallen, maar dat gaat niet echt. Ik ben aan het jojo-en, soms gaat het lekker vrij moeiteloos omlaag, en na een aantal maanden stopt dat en binnen een poep en zucht zitten de verloren kilo’s er waar aan.
Vandaag heeft mijn stemmetje voorkomen dat ik dit weekeinde tiramisú kon eten, nu kijken of ik maandag ook sterk genoeg ben om de verleiding van lekkere trek te weerstaan.